Follow your dreams 🩷🩵

Het bericht Over Mijn Boek en Dromen die Uitkwamen verscheen eerst op Irene Kroon.

De rollercoaster

Het is een beetje flauw om hier ook weer allerlei andere benamingen voor te verzinnen. Bij dit woord is dat ook veel moeilijker. Het woord doet me op de een of andere manier altijd aan een kermisattractie denken en dan kom je toch weer uit bij een achtbaan of zo’n lange bank waar iedereen in wordt rondgedraaid tot ze kotsmisselijk zijn. Nou, kotsmisselijk ben ik niet geworden na de release van mijn debuutroman. Integendeel, ik zit vooral op een roze wolk en ben niet van plan om daar op hele korte termijn van af te kukelen.

Hoe het ging in september

Mijn uitgever heeft ‘Hier wil ik zijn’ op 1 september aangemeld bij het Centraal Boekhuis en vanaf dat moment konden er pre-orders geplaatst worden. Zodra ik mijn naam opzocht via Google zag ik mijn boek overal tevoorschijn komen. Hoe leuk is dat? Er was zelfs een boekhandel die schreef: ‘Irene Kroon, bekend van…’ Nou, zo bekend ben ik nu ook weer niet. Voor de officiële release van ‘Hier wil ik zijn’ was er slechts een keer eerder een verhaal van mij uitgebracht en wel in de Valentijnbundel 2023. Helemaal onbekend ben ik dus niet, maar bekend is wel een erg groot woord. Inmiddels hebben ze wat aangepast op hun website. En terecht.

Persbericht

Op 1 september vond ik ook nog een bericht over de boekpresentatie in de digitale versie van het weekblad in mijn woonplaats. Een leuk stukje tekst, waarin enthousiast werd verteld over mijn boek, mij en waarin iedereen van harte werd uitgenodigd om aanwezig te zijn.

De boekpresentatie, de release

Wat was het een feestje en wat was ik vooraf zenuwachtig. Ik had een vrije dag genomen, want er moest nog het een en ander gebeuren. Zo vertrokken de echtgenoot en ik ’s morgens naar de groothandel om daar herbruikbare kunststoffen champagneglazen te halen en natuurlijk champagne (of iets wat daar voor door moest gaan). We wilden een echt feestje met een drankje en een knabbel, zodat we konden proosten.

Door de dag heen kwamen er van diverse kanten bloemen die thuis werden bezorgd. Via de socials werd er aandacht besteed aan mijn debuut en ’s avonds waren er veel mensen tijdens het moment suprême aanwezig bij Van der Meulen’s Boekhandel. Het was een topavond met al mijn dierbaren en ik heb van iedere minuut genoten.

Suzan en Beau zijn de wijde wereld ingegaan…

En ik gun het iedereen om hun verhaal te lezen, want als je dat doet ontsnap je voor een moment aan de werkelijkheid. Lezers schrijven namelijk nu al dit :

• Ik heb het boek in een dag uitgelezen met een lach en een traan
• Ik ben echt genoten van je boek. Het was heerlijk relaxed en ik kon even ontsnappen aan de hectiek van de dag. 
• Wat heb je dit knap geschreven. Heel mooi!

Ga jij nu ook mijn debuut lezen?

Liefs,

Irene

Het bericht Released! verscheen eerst op Irene Kroon.

Cover

De cover heb ik al een keer laten zien en de flaptekst heb ik gedeeld op mijn socials. Pasgeleden heb ik op diezelfde socials ook de hele boekcover gedeeld, dus de voor- én de achterkant. Daar kreeg ik hele leuke reacties op. Dus nu maar hopen dat op mijn boek net zulke fijne berichtjes komen. 

Niet alledaags

Het verhaal draait grotendeels om Suzan en Beau. Laatstgenoemde ziet de ander wel zitten, maar door omstandigheden ziet zij de dingen heel anders en sluit ze zich in eerste instantie af. Voor de een is het een les in loslaten en voor de ander een les in lijdzaamheid en geduld. Daarnaast spelen er nog een aantal zaken, die de nodige aandacht verdienen en die ze ieder voor zich toch moeten oplossen.

VS

Het hele verhaal speelt zich af in Amerika en start in Long Beach, Californië. Geluksvogel die ik ben, kreeg ik zo’n twee jaar geleden de kans om voor mijn werk naar Los Angeles te gaan en Long Beach ligt daar niet ver vandaan. Omdat ik nog een paar dagen voor aanvang van mijn werkzaamheden tijdens een groot congres vrij was, heb ik uitgebreid rondgekeken op de plek waar Suzan haar avontuur begon, zodat ik goed kon bekijken of dat wat ik via Google maps had ontdekt echt klopte. Gelukkig zat ik er niet ver naast.

Later in het verhaal vertrekt Suzan naar New York. Daar ben ik dan weer niet geweest, maar die stad staat hoog op mijn wensenlijstje.

Boeklancering

Nu het manuscript bij drukker ligt, kan ik even achterover leunen. Hoewel… er moet echt nog wel wat gedaan worden ter voorbereiding op de boekpresentatie die op 11 september aanstaande plaatsvindt bij Van der Meulen’s Boekhandel in Alkmaar. Tenslotte is het leuk als de mensen die de moeite nemen om aanwezig te zijn, ook een lekker drankje krijgen. En het programma moet nog gefineerd-tuned worden. Ergens weet ik wel hoe het allemaal moet gaan lopen en ben ik wel gewend om iets te organiseren of te plannen, maar voor jezelf zoiets doen is wel even wat anders.

11 september vs 9/11

Ik kan me zo voorstellen dat je vreemd opkijkt dat de presentatie van een boek dat zich deels in New York afspeelt, wordt gepland op de dag waarop ruim 20 jaar geleden zo’n ontzettend groot onrecht plaatsvond. Het was ook voor mij even slikken, maar er waren goede redenen om voor deze datum te kiezen. Daarbij heeft het boek niets met de gebeurtenissen op die dag te maken. Het gaat over groei, maar vooral over liefde.

Mocht je na het lezen van deze blog denken, ‘hé, ik wil ook bij die presentatie zijn’, dan ben je bij deze van harte uitgenodigd. Laat me alleen wel even weten dat je komt, want het zou jammer zijn als er net voor jou geen glas bubbels meer is.

Liefs,

Irene

Het bericht Klaar! verscheen eerst op Irene Kroon.

Schaven

Er moest wel wat geschaafd worden en het heeft een paar feedbackrondes gekost, maar nu past de cover bij mijn gevoel en dekt voor een groot deel de lading van het verhaal. Het is dus allemaal prima gelukt, want wat is hij mooi geworden. Ik kan bijna niet wachten om hem te delen met iedereen. Maar…nog even geduld. Het onthullen van zoiets moet ook weer een momentje zijn. Dat doe je niet even tussendoor. Misschien ga ik nog wel wat teasen (of zelfs meerdere keren). Iedere dag een stukje digitaal ‘papier’ verwijderen of iets dergelijks. Daar heb ik al mooie voorbeelden van gezien en met de tools die ik van een collega auteur kreeg gaat het me vast wel lukken om daar wat creatiefs van te maken. 

Redactie

Tijdens het schaven en daarna weer wachten op wat de illustrator met die feedback zou doen, heb ik niet stil gezeten. Mijn manuscript werd namelijk gelezen door een zogenaamde proeflezer+. Iemand die niet alleen maar leest om te bekijken of ze het een leuk verhaal vindt, maar  ze kijkt ook meteen met een redactioneel oog. Heel prettig, want daardoor worden er al een paar foutjes uitgehaald. Dat ze niet heeft gezien dat ik drie bijpersonages (DRIE dus!) dezelfde voornaam heb gegeven, vergeef ik haar. 

Begin januari had ik mijn manuscript van haar retour en kon ik zelf aan de slag. Ik ben met de stofkam door de tekst gegaan. Herschreef stukken, voegde iets toe (volgens de proeflezeres heel essentieel), maar haalde ook stukken weg. Tijdens dat hele proces heb ik toch nog flink wat darlings omgelegd. 

En nu?

Nu is het weer afwachten totdat de volgende redacteur naar mijn manuscript heeft gekeken. Het zou natuurlijk kunnen zijn dat hij het helmaal niet eens is met wat ik heb toegevoegd, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat hij het niet goed vindt. Ergens later deze maand, of in het uiterste geval begin april, krijg ik het manuscript terug en ga ik er nog eens goed voor zitten. Ik kijk er naar uit om nog een keer met Beau en Suzan op pad te gaan. Die twee personages zitten zo diep in mijn hart en vervelen nooit. 

Nieuwsgierig geworden?

Hou mijn Instagram-pagina @irene_iswriting in de gaten. Daar deel ik de meeste feitjes en nieuws. Dus ook als er een boeklancering komt met presentatie ergens in de buurt van waar ik woon, vind je die informatie terug via mijn profiel. September is wel een maand om te arceren in je agenda. Ik heb alleen nog geen datum. 

Nog een soort van toegift

In november van dit jaar geeft ‘mijn’ uitgever een verhalenbundel uit die de voorlopige (werk)titel ‘Ongelijke Stukken’ mee heeft gekregen. En ook in die bundel vind je een verhaal van mij. Twee publicaties in een jaar, 2 uitgeefcontracten in een jaar. Ik moet mezelf nog regelmatig even knijpen om me ervan te verzekeren dat dit allemaal echt gebeurt, maar wat een fijn traject is dit en wat een mooi vooruitzicht. 

Liefs,

Irene 

Het bericht Cover verscheen eerst op Irene Kroon.

Op het moment dat ik deze blog schrijf, is het jaar bijna om. Buiten wordt er al de hele dag vuurwerk afgestoken. Vooral nu het niet meer zo hard waait, gaat iedereen die maar een beetje onzorgvuldig met zijn of haar vingers wil omgaan aan de gang met een lont (of aansteker) en knalt er lustig op los. Vind ik daar wat van? Ja. Van mij hoeft het niet, maar….daar gaan we vooral niet te veel aandacht aan besteden. Deze blog is juist bedoeld om terug te kijken op wat voor mij een fantastisch jaar was.

Hoe het begon

Met een verhuizing. In de derde week van het nieuwe jaar verhuisden we – geholpen door familie en vrienden – naar onze huidige woning. Een heerlijk huis waar we weer volop genieten met elkaar. We wilden kleiner gaan wonen, maar dat is niet erg gelukt en eigenlijk is al die ruimte ook wel heel prettig.

Daarna een nieuwe functie op de afdeling Humane Genetica van Amsterdam UMC. Communicatieadviseur. Het zorgde ervoor dat ik weer uitdaging zag in mijn werk en het gaat goed. Steeds meer collega’s weten mij te vinden als ze ‘iets te communiceren hebben’.

Valentijnfestival

Het werd mei en op de 13e van die maand vond het Valentijnfestival plaats in Ermelo. Een jaarlijks evenement waar de Valentijnprijs wordt uitgereikt aan een van de vijf auteurs op de shortlist die in het jaar daarvoor een feelgood roman hebben geschreven. Leuk om daar een keer bij te zijn. Ook ik heb een bijdrage geleverd. Niet als auteur voor de prijs, maar wel aan de Valentijnbundel. Samen met een aantal andere verhalen, werd mijn verhaal geplaatst. De hoofdprijs won ik niet, maar mijn eerste publicatie was een feit. Leuke (en goede) bijkomstigheid is dat de royalty’s van het boek naar Villa Pardoes gaan. Iedereen die het boek dus koopt, draagt bij aan het welzijn van kinderen.

Uitgevers

In juli vond ik dat ik de (voorlopig) laatste herschrijfronde van mijn eerste manuscript wel had afgerond. Het werd tijd om uitgevers te benaderen. Het werden er drie. Een was direct enthousiast en ik zou ‘binnenkort’ meer horen. Een ander wees me helaas af en de derde liet heel lang niets van zich horen. Ergens in november kreeg ik ineens wel bericht, maar toen was het niet meer nodig.

Toen ik uiteindelijk acht weken had gewacht op die ene uitgever die wel enthousiast was, heb ik ze (enigszins schuchter) een mailtje gestuurd. Tenslotte zou het zomaar kunnen zijn dat ik te ongeduldig was. Niets was echter minder waar. Ze waren blij met mijn bericht, want er was bij hun in de e-mailcorrespondentie wat mis gegaan. Drie dagen later tekende ik het contract met Uitgeverij Hartklopper. Zij gaan volgend najaar mijn debuutroman uitgeven die de titel: Hier wil ik zijn heeft gekregen.

Voorbereiding

Dat het uitgeven van een boek niet iets is wat je even doet, blijkt wel uit de acties die ik uit moet voeren. Daarbij is het ook een les in geduld. Zo wacht ik nu tot de eerste redactieronde klaar is en ik aan de gang kan met datgene wat de redacteur heeft voorgesteld. Nog een herschrijfronde dus? Jazeker en er volgen er waarschijnlijk nog wel een paar. De uitgever heeft aan de hand van mijn ideeën voor de cover inmiddels een geschikte illustrator gevonden. Deze dame maakt echt hele mooie tekeningen en ik ben super benieuwd waar ze mee komt.

Het duurt nu niet lang meer voordat ook jullie kennis kunnen maken met Beau en Suzan. Ik vind het ontzettend spannend. Het schrijven van dit verhaal vol liefde was een feestje. De plaatsen waar ze komen heb ik deels zelf bezocht (was wat je noemt een buitenkansje) en iedere keer dat ik ‘iets’ met het verhaal moest doen kon ik weer even terug naar die plaatsen.

Nummer 2

Terwijl ik wacht op de redacteur schrijf ik aan mijn tweede roman. Je moet tenslotte de tijd die je hebt wel nuttig besteden en ook dit verhaal vraagt er al een poosje om om verteld te worden. Heel anders en hele andere personages, maar met één gemene deler in het verhaal: liefde en romantiek.

2023

Dit was een jaar van groei, ontdekking en het najagen van mijn passie. Het leerde me dat doorzettingsvermogen en geloof in jezelf de sleutels zijn tot het vervullen van je dromen. En terwijl ik terugkijk op dit bijzondere jaar, kijk ik met opwinding en optimisme naar de toekomst, vol verhalen die nog geschreven moeten worden. Ik kan niet wacht om al die nieuwe hoofdstukken te ontdekken.

Fijne jaarwisseling. Doe voorzichtig met vuurwerk, denk aan alle (huis)dieren die op straat zijn en alle goeds voor 2024!

Het bericht 2023: een jaar vol liefde, schrijven en avonturen verscheen eerst op Irene Kroon.