Dat AI-plaatje… lijkt het op mij? Nee, niet echt. Iedereen die mij (een beetje) kent weet dat ik er heel anders uitzie, maar momenteel is het de beste keus. Ik doe het namelijk even niet zo goed op foto’s en daar is een reden voor. Ik ben – een soort van – ziek. Gelukkig niets levensbedreigends, maar het was een paar weken geleden wel even spannend toen ik plotseling met spoed op de Specialistische Spoedopvang bij mijn werkgever terecht kwam.  Inderdaad, ik werk in een ziekenhuis.

Het verhaal

Een lang verhaal kort; ik heb al langere tijd last van benauwdheidsklachten en kortademigheid (leuke woorden voor galgje :-)). Steeds als ik de trap oploop ben ik buiten adem. Doe ik samen met manlief een rondje met het hondje en probeer ik dan ondertussen te kletsen… je raadt het als: buiten adem. Zo zijn er wel meer voorbeelden en mijn man accepteerde mijn gevleugelde uitspraak lange tijd (gaat wel over), totdat we afgelopen februari in Antwerpen waren en ik na een uur wandelen door de stad al total loss was. Uiteindelijk ben ik na dat heerlijke weekend bij onze Zuiderburen naar de huisarts gegaan, heb een week later een longfunctietest gedaan en lag twee dagen daarna op verdenking van een longembolie dus op de spoed. Het was geen longembolie, maar de schrik zat erin. Wat het wel is weten we nog niet. Daar is verder onderzoek voor nodig, maar dat kan dichter bij huis. Ik zit dus nog wel even in de medische molen en laat ik daar nu net een grondige hekel aan hebben. Ik bedoel… werken met ‘witte jassen’ is echt heel erg leuk, maar ze nodig hebben is toch een ander verhaal. 

En nu?

Nu doe ik dus  noodgedwongen rustig aan. Ik werk maar een paar uurtjes per dag en werk alleen maar thuis. Daarna hang ik in een stoel onder een dekentje en lees, of doe een poosje mijn ogen dicht. Ik loop met de hond, ga naar bed en slaap een paar uur, of kijk tv. Voordeel van mijn beperkte inzetbaarheid is dat ik meer gelegenheid heb om te lezen. Het gaat er nu waarschijnlijk wel van komen dat ik de Zeven Zussen uitlees. Eindelijk. 

Nadeel van dit alles is dat ik de lancering van mijn onderneming als Virtual Assistant – www.iksupportjou.nl moet uitstellen. Niet dat ik helemaal geen opdrachten aan kan nemen, integendeel. Ik werkte al als zelfstandig ondernemer (www.kroonletters.nl), dus die klanten kan ik blijven bedienen. En mocht zich al een klant aandienen voor mijn VA-bedrijf, dan is die van harte welkom. 

En dat manuscript dan?

De eerste versie van mijn nieuwe manuscript is klaar. Ik heb het nog een keer herschreven en het is inmiddels voor redactie naar mijn uitgever gestuurd. De foto’s van het tekenen van het nieuwe contract volgen nog. Evenals de titel van deze nieuwe feelgoodroman. Heel eerlijk gezegd kan ik eigenlijk niet wachten om alles met jullie te delen, maar als ik zelf vergeet dat ik rustig aan moet doen, protesteert mijn lijf en als dat onverhoopt niet gebeurt krijg ik het van diverse kanten wel om mijn oren. Nog heel even geduld. Hopelijk weet ik binnenkort meer en komt de energie weer langzamerhand terug. Het is namelijk heel erg lastig als je hoofd van alles wil, maar het lijf zegt ‘nee’. 

Dus…

Dat blije hoofd op het AI-plaatje is dan wel niet echt van mij, maar ik voel me wel zo. Want zo hé, ik heb weer een nieuw manuscript afgeleverd. Een heerlijk verhaal dat overigens over ‘witte jassen’ gaat, maar niet alleen maar daarover. Dan wordt het saai. Mijn favoriete (vakantie)land komt er ook in voor. Toen ik die scenes schreef waande ik me weer tussen de cipressen of bij dat leuke kapelletje. 

Nieuwsgierig en misschien wel ongeduldig?

Snap ik.  Vooral van ongeduld heb ik zelf ook regelmatig last. Mijn man roept altijd dat ik drie dingen kwijt ben, mijn telefoon, mijn bril en mijn geduld. En inderdaad, wat zou ik jullie graag vast nader kennis laten maken met Floris en Romée. Oeps, heb ik nu zomaar de namen van mijn twee hoofdpersonages hier neergezet? Tja…

Heb je trouwens nog niet eerder iets van mijn gelezen? Mijn debuutroman ‘Hier wil ik zijn’ is ook heel goed ontvangen. Je kunt het boek bij alle boekhandels bestellen en vind je het leuk als ik er een krabbeltje voor jou of degene aan wie je het boek wilt geven inzet, dan kan je ook direct in mijn webshop terecht. 

Lees je liever korte verhalen, dan kan ik je de bundel ‘Ongelijke Stukken‘ aanraden. Daar staan heel veel verschillende verhalen in en  een (feelgood)verhaal van mij. De bundel is ook te bestellen in de boekhandel of via Uitgeverij Hartklopper. 

Liefs,

Irene 

Het bericht Klaar (voor nu dan hè) verscheen eerst op Irene Kroon.

Follow your dreams 🩷🩵

Het bericht Over Mijn Boek en Dromen die Uitkwamen verscheen eerst op Irene Kroon.

Cover

De cover heb ik al een keer laten zien en de flaptekst heb ik gedeeld op mijn socials. Pasgeleden heb ik op diezelfde socials ook de hele boekcover gedeeld, dus de voor- én de achterkant. Daar kreeg ik hele leuke reacties op. Dus nu maar hopen dat op mijn boek net zulke fijne berichtjes komen. 

Niet alledaags

Het verhaal draait grotendeels om Suzan en Beau. Laatstgenoemde ziet de ander wel zitten, maar door omstandigheden ziet zij de dingen heel anders en sluit ze zich in eerste instantie af. Voor de een is het een les in loslaten en voor de ander een les in lijdzaamheid en geduld. Daarnaast spelen er nog een aantal zaken, die de nodige aandacht verdienen en die ze ieder voor zich toch moeten oplossen.

VS

Het hele verhaal speelt zich af in Amerika en start in Long Beach, Californië. Geluksvogel die ik ben, kreeg ik zo’n twee jaar geleden de kans om voor mijn werk naar Los Angeles te gaan en Long Beach ligt daar niet ver vandaan. Omdat ik nog een paar dagen voor aanvang van mijn werkzaamheden tijdens een groot congres vrij was, heb ik uitgebreid rondgekeken op de plek waar Suzan haar avontuur begon, zodat ik goed kon bekijken of dat wat ik via Google maps had ontdekt echt klopte. Gelukkig zat ik er niet ver naast.

Later in het verhaal vertrekt Suzan naar New York. Daar ben ik dan weer niet geweest, maar die stad staat hoog op mijn wensenlijstje.

Boeklancering

Nu het manuscript bij drukker ligt, kan ik even achterover leunen. Hoewel… er moet echt nog wel wat gedaan worden ter voorbereiding op de boekpresentatie die op 11 september aanstaande plaatsvindt bij Van der Meulen’s Boekhandel in Alkmaar. Tenslotte is het leuk als de mensen die de moeite nemen om aanwezig te zijn, ook een lekker drankje krijgen. En het programma moet nog gefineerd-tuned worden. Ergens weet ik wel hoe het allemaal moet gaan lopen en ben ik wel gewend om iets te organiseren of te plannen, maar voor jezelf zoiets doen is wel even wat anders.

11 september vs 9/11

Ik kan me zo voorstellen dat je vreemd opkijkt dat de presentatie van een boek dat zich deels in New York afspeelt, wordt gepland op de dag waarop ruim 20 jaar geleden zo’n ontzettend groot onrecht plaatsvond. Het was ook voor mij even slikken, maar er waren goede redenen om voor deze datum te kiezen. Daarbij heeft het boek niets met de gebeurtenissen op die dag te maken. Het gaat over groei, maar vooral over liefde.

Mocht je na het lezen van deze blog denken, ‘hé, ik wil ook bij die presentatie zijn’, dan ben je bij deze van harte uitgenodigd. Laat me alleen wel even weten dat je komt, want het zou jammer zijn als er net voor jou geen glas bubbels meer is.

Liefs,

Irene

Het bericht Klaar! verscheen eerst op Irene Kroon.

Schaven

Er moest wel wat geschaafd worden en het heeft een paar feedbackrondes gekost, maar nu past de cover bij mijn gevoel en dekt voor een groot deel de lading van het verhaal. Het is dus allemaal prima gelukt, want wat is hij mooi geworden. Ik kan bijna niet wachten om hem te delen met iedereen. Maar…nog even geduld. Het onthullen van zoiets moet ook weer een momentje zijn. Dat doe je niet even tussendoor. Misschien ga ik nog wel wat teasen (of zelfs meerdere keren). Iedere dag een stukje digitaal ‘papier’ verwijderen of iets dergelijks. Daar heb ik al mooie voorbeelden van gezien en met de tools die ik van een collega auteur kreeg gaat het me vast wel lukken om daar wat creatiefs van te maken. 

Redactie

Tijdens het schaven en daarna weer wachten op wat de illustrator met die feedback zou doen, heb ik niet stil gezeten. Mijn manuscript werd namelijk gelezen door een zogenaamde proeflezer+. Iemand die niet alleen maar leest om te bekijken of ze het een leuk verhaal vindt, maar  ze kijkt ook meteen met een redactioneel oog. Heel prettig, want daardoor worden er al een paar foutjes uitgehaald. Dat ze niet heeft gezien dat ik drie bijpersonages (DRIE dus!) dezelfde voornaam heb gegeven, vergeef ik haar. 

Begin januari had ik mijn manuscript van haar retour en kon ik zelf aan de slag. Ik ben met de stofkam door de tekst gegaan. Herschreef stukken, voegde iets toe (volgens de proeflezeres heel essentieel), maar haalde ook stukken weg. Tijdens dat hele proces heb ik toch nog flink wat darlings omgelegd. 

En nu?

Nu is het weer afwachten totdat de volgende redacteur naar mijn manuscript heeft gekeken. Het zou natuurlijk kunnen zijn dat hij het helmaal niet eens is met wat ik heb toegevoegd, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat hij het niet goed vindt. Ergens later deze maand, of in het uiterste geval begin april, krijg ik het manuscript terug en ga ik er nog eens goed voor zitten. Ik kijk er naar uit om nog een keer met Beau en Suzan op pad te gaan. Die twee personages zitten zo diep in mijn hart en vervelen nooit. 

Nieuwsgierig geworden?

Hou mijn Instagram-pagina @irene_iswriting in de gaten. Daar deel ik de meeste feitjes en nieuws. Dus ook als er een boeklancering komt met presentatie ergens in de buurt van waar ik woon, vind je die informatie terug via mijn profiel. September is wel een maand om te arceren in je agenda. Ik heb alleen nog geen datum. 

Nog een soort van toegift

In november van dit jaar geeft ‘mijn’ uitgever een verhalenbundel uit die de voorlopige (werk)titel ‘Ongelijke Stukken’ mee heeft gekregen. En ook in die bundel vind je een verhaal van mij. Twee publicaties in een jaar, 2 uitgeefcontracten in een jaar. Ik moet mezelf nog regelmatig even knijpen om me ervan te verzekeren dat dit allemaal echt gebeurt, maar wat een fijn traject is dit en wat een mooi vooruitzicht. 

Liefs,

Irene 

Het bericht Cover verscheen eerst op Irene Kroon.